چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهائیست

چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهائیست     ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشائیست 

مرا در اوج می خواهی تماشا کن  تماشا کن           دروغین بودم از دیروز مرا امروز حاشا کن

در این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال ما             همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

فقط اسمی بجا مانده از آنچه بودم و هستم             دلم چون دفترم خالی قلم خشکیده در دستم 

گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم                     بجز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم؟

رفیقان یک به یک رفتند مرا باخود رها کردند               همه خود درد من بودند گمان کردم که همدردند

شگفتا از عزیزانی که هم آواز من بودند                      بسوی اوج ویرانی پل پرواز من بودند   

گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم                        بجز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم ؟

در این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال ما             همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

/ 0 نظر / 41 بازدید