ساعت ٦:٤۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٠ امرداد ۱۳۸٦ : توسط : مجتبی ادب

تنهاترين من تنها نذار منو، تنها سفر نكن، سفر نكن....

اين دل شكسته از ياد رفته رو ديوونه تر نكن، ديوونه تر نكن....

 چشمهاي خيس من، اين چشمه هاي غم، ديوونه توَن

اي رود مهربون، از روز وصلمون چيزي بگو به من

حرفي بزن گلم، من كم تحملم....

با گريه هاي تو، روزهاي شادم، از ياد مي برم

اما چه فايده، مي ترسم عاقبت، از ياد تو برم

كم گريه كن، من كم تحملم....

با چشمهاي خيس، اين چشمه هاي غم، با گريه زياد، با خنده هاي كم

انگار تا ابد با اين بهونه ها، جاي منو توَن ديوونه خونه ها....

حرفي بزن گلم، من كم تحملم

با من بمون گلم، من كم تحملم.....

LKJ